پسر بچه‌ای در خیابان‌های پاریس یک بادکنک سرگردان را پیدا می‌کند که به نظر می‌رسد عقل و اراده خودش را دارد. این دو جدایی‌ناپذیر می‌شوند، اما واقعیت‌های تلخ و خشن دنیا سرانجام در کار آن‌ها مداخله می‌کند.

یک فیلم مستند فرانسوی محصول سال ۱۹۷۸ به کارگردانی آلبرت لاموریس درباره طبیعت و مناظر ایران. لاموریس در حین فیلم‌برداری این مستند، طی یک حادثه سقوط هلیکوپتر در ایران جان باخت. همسر او فیلم را بر اساس یادداشت‌های تولید وی تکمیل کرد و هشت سال بعد در سال ۱۹۷۸ آن را به نمایش گذاشت.

در جنوب فرانسه و در دشت پهناوری به نام کامارگ، اسب سفید باشکوهی زندگی می‌کند که رهبر گله‌ای از اسب‌های وحشی است؛ اسب‌هایی که مغرورتر از آن هستند که اجازه دهند انسان‌ها رامشان کنند. تنها فلوکو، یک ماهیگیر جوان، موفق به اهلی کردن او می‌شود. دوستی عمیقی میان پسر و اسب شکل می‌گیرد و این دو به دنبال آزادی می‌روند که دنیای انسان‌ها از آن‌ها دریغ کرده است.

پسری عرب به نام عبدالله عاشق الاغش، بیم، است؛ اما پسر دیگری به نام مسعود که شاهزاده است، به عبدالله و رابطه‌اش با بیم حسادت می‌کند. مسعود الاغ را می‌دزدد و با رنگ کردن او و تلاش برای بریدن گوش‌هایش، آزارش می‌دهد. عبدالله سعی می‌کند بیم را نجات دهد اما توسط نگهبانان قصر دستگیر و زندانی می‌شود. مسعود با درک عشق عبدالله به الاغش، از رفتار بد خود شرمنده شده و بیم و عبدالله را آزاد می‌کند. با این حال، الاغ ناهار پدر مسعود را می‌خورد و به قصابی فرستاده می‌شود. عبدالله و مسعود سعی می‌کنند بیم را از دست قصاب نجات دهند، اما دزدها زودتر می‌رسند و الاغ را به همراه اموال قصاب می‌دزدند. دزدها به دریا فرار می‌کنند و عبدالله و مسعود به همراه تمام دوستانشان، آخرین تلاش خود را برای نجات بیم انجام می‌دهند.